Facebook
Menu
Logo wymarzone rośliny
Klub ogrodnika Forum
Baza roślin wyszukiwanie zaawansowane
Krzewy liściaste
lista roślin
fot: Agencja Promocji Zieleni - Monika Pawlonka

Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’

Buxus sempervirens ‘Variegata’
Kategoria: Krzewy liściaste
Podlewanie: średnio
Pokrój: owalny
Wysokość: 1 m - 1,5 m
Barwa liści/igieł: zielono-biała
Zimozielone: Tak
Stanowisko:
Barwa kwiatów: żółta
Wilgotność gleby:
Termin kwitnienia: IV - V
Roślina ozdobna z: liści/igieł

Galeria zdjęć:

Opis:

Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ to odmiana zimozielonego krzewu liściastego z rodziny bukszpanowatych (Buxaceae). Rośnie dość wolno (przyrasta około 8 cm rocznie), osiągając do 1,5 m wysokości i nieco mniejszą średnicę. Tworzy gęste, zwarte, owalne krzewy o regularnej koronie, złożone z licznych, silnie rozgałęzionych, wzniesionych, gęsto ulistnionych pędów, które w młodszym wieku są skąpo owłosione, a starsze – nagie.
Liście są krótkoogonkowe, jajowato-eliptyczne lub owalne, skórzaste, sztywne, całobrzegie, nagie, długości do 3 cm, ułożone na pędach naprzeciwlegle, często lekko wcięte na wierzchołku. Wierzchnia strona blaszek liściowych jest gładka, lekko błyszcząca, zielona, z białym marginesem, który w trakcie sezonu przebarwia się na kremowo i żółtawo. Spodnia strona liści jest jasnozielona lub żółtawa, matowa. Liście utrzymują się na krzewie przez cały rok i wydzielają charakterystyczny, balsamiczny zapach (szczególnie w wilgotne i ciepłe dni).

Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ to roślina jednopienna. Kwiaty są niepozorne, bezpłatkowe, żółtawe, ukryte wśród liści. Pojawiają się pod koniec kwietnia lub w maju, wyrastając w kątach liści. Lekko pachną i masowo przyciągają pszczoły. Bukszpan jest rośliną owadopylną. Owoce bukszpanu to niepozorne kuliste, 3-klapowe, pękające torebki z dziobatym wyrostkiem i czarnymi, błyszczącymi nasionami wewnątrz.
Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ ma dość płytki, szeroko rozrastający się system korzeniowy, dlatego nie powinno się uprawiać podłoża ani sadzić innych roślin w bezpośrednim jego sąsiedztwie, aby nie uszkodzić korzeni. Z tego samego powodu roślina dość łatwo przyjmuje się po przesadzeniu (możliwe jest też przesadzanie starszych egzemplarzy – z bryłą ziemi). W pierwszym roku po posadzeniu roślina powinna być dodatkowo nawadniana (w okresach bezdeszczowych), co pomoże wykształcić prawidłowy system korzeniowy i ułatwi przyjęcie się rośliny.

Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ doskonale znosi cięcie i formowanie. Pierwszy raz tniemy rośliny wczesną wiosną, wycinając pędy przemarznięte, suche i chore. Cięcie formujące wykonuje się latem, na przełomie lipca i sierpnia (tnie się tylko młode, tegoroczne przyrosty, skracając je o kilka centymetrów).
Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ najlepiej rośnie na słonecznych i półcienistych, lekko wilgotnych stanowiskach, na żyznych, przepuszczalnych glebach o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Znosi też stanowiska cieniste, ale wtedy rośnie bardzo wolno. Roślina w polskich warunkach klimatycznych nie jest całkowicie mrozoodporna i najlepiej zimuje w miejscach zacisznych, osłoniętych od silnych, wysuszających wiatrów. W chłodniejszych rejonach kraju wymaga zabezpieczenia na zimę (krzewy można owinąć cieniówką lub agrowłókniną, co chroni je również przed intensywnym parowaniem wody z powierzchni liści, szczególnie na silnie nasłonecznionych stanowiskach). W cieplejszych rejonach kraju, jeśli roślina nie jest okrywana, w szczególnie śnieżne zimy należy strząsać zalegający na gałęziach śnieg, pod którego ciężarem pędy mogą się wyłamywać. Strefa mrozoodporności 6b.

Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ to doskonała roślina do formowanych obwódek rabat i niewielkich strzyżonych geometrycznych brył. Sadzony w grupach z roślinami o ciemniejszym ulistnieniu, jest doskonałym barwnym akcentem rozjaśniającym.
Bukszpan wieczniezielony ‘Variegata’ rozmnaża się jedynie wegetatywnie przez sadzonki pędowe (półzdrewniałe lub zdrewniałe), pobierane z tzw. piętką. Sadzonki około 10 cm długości pobiera się w sierpniu i ukorzenia w pojemnikach, w mieszaninie piasku i torfu. Na zimę wstawia się je do chłodnego i widnego pomieszczenia, a na przełomie kwietnia i maja kolejnego roku, można wysadzać na miejsce stałe do ogrodu.

Tekst: Agnieszka Mike-Jeziorska
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.