Facebook
Menu

Co tydzień bezpłatny serwis newsów o ogrodzie i roślinach
w Twojej skrzynce mailowej.

Logo wymarzone rośliny
Klub ogrodnika Forum
Baza roślin wyszukiwanie zaawansowane

Podobne rośliny

Filodendron czerwieniejący

Filodendron czerwieniejący

Nematanthus

Nematantus płożący = nagarbia gładka

Ardizja karbowana

Ardizja karbowana

Murraja

Murraja wiechowata

Doniczkowe
lista roślin
fot: Konrad Kalbarczyk

Sitniczka zwisła = Sitowie pochylone

Isolepis cernua = Scirpus cernuus
Kategoria: Doniczkowe
Podlewanie: dużo
Pokrój: kępiasty, zwisający
Wysokość: do 20 cm
Barwa liści/igieł: zielona
Zimozielone: Nie
Stanowisko:
Barwa kwiatów: zielona, brązowa
Wilgotność gleby:
Termin kwitnienia: VI - VII
Roślina ozdobna z: liści/igieł

Galeria zdjęć:

Opis:

Sitniczka zwisła, czyli sitowie (inaczej sit, sitowie zwisłe, pochylone, domowe, drobne, przegięte), to bylina z rodziny turzycowatych, zwanej też ciborowatymi Cyperaceae. Jako roślina dziko rosnąca występuje niemal na całej kuli ziemskiej. W Europie porasta wilgotne, bagienne zarośla, głównie na obszarach klimatu śródziemnomorskiego, rośnie także w Irlandii i na Wyspach Brytyjskich. W Polsce uprawia się ją najczęściej jako roślinę doniczkową do ozdoby wnętrz oraz w terrariach i paludariach.
Sitniczka zwisła to roślina szybko rosnąca, do złudzenia przypominająca trawę ozdobną (choć nią nie jest), wytwarzająca zwarte kępy zielonych, cienkich, długich pędów, początkowo wzniesionych, z czasem przeginających się łukowato. Z tego powodu roślina najczęściej jest sadzona i sprzedawana w wysokich tubach, ustawionych w doniczkach, co pozwala docenić cały jej urok. Można ją też uprawiać w wiszących pojemnikach lub w wysokich doniczkach. Latem roślinę można wystawić do ogrodu w półcieniste lub ocienione miejsce, doskonale czuje się ustawiona w płytkiej wodzie nad brzegiem oczka wodnego. Latem na końcach pędów zawiązują się drobne, zielonkawe, bielejące kłosy kwiatostanowe, które z czasem brązowieją (wraz z dojrzewaniem obecnych w nich nasion). Wszystkie części rośliny są trujące i po zjedzeniu przez dzieci lub zwierzęta mogą wywoływać silne dolegliwości żołądkowe. Pyłek sitniczki jest dość silnym alergenem (podobnie jak pyłek traw) i może powodować dolegliwości alergiczne, a sok rośliny ma właściwości drażniące skórę (dlatego zabiegi pielęgnacyjne, takie jak przycinanie, przesadzanie, podział, najlepiej wykonywać w rękawiczkach).

Sitniczka zwisła najlepiej rośnie w półcieniu i cieniu, najlepszy jest dla niej parapet okna północno-wschodniego, północno-zachodniego lub północnego. Można ustawić ją także w miejscu nieco jaśniejszym, pamiętając jednak, że nadmiar słońca – szczególnie bezpośrednie promienie – mogą powodować żółknięcie pędów. Sitniczka jest rośliną błotną – wymaga dużej ilości stale dostępnej wody w podłożu, jest odporna na zalewanie korzeni. Należy ja podlewać regularnie i obficie, tak by na podstawce pozostawała zawsze niewielka warstwa wody dostępnej dla korzeni, którym nie można nigdy pozwolić na zaschnięcie (powoduje to natychmiastowe żółknięcie i zasychanie pędów). Sitniczka wymaga także wysokiej wilgotności powietrza, dlatego należy ją regularnie spryskiwać wodą, szczególnie zimą w okresie grzewczym, w przeciwnym wypadku końce jej pędów będą silnie zasychać. Zbyt suche powietrze wokół rośliny sprzyja także masowym zasiedlaniem przez przędziorki.
Sitniczkę zwisłą zasila się niewielkimi dawkami silnie rozcieńczonych nawozów dla roślin doniczkowych o ozdobnych liściach. Zbyt intensywne nawożenie powoduje silny wzrost stężenia soli mineralnych w podłożu, na co roślina ta jest niezwykle wrażliwa (może prowadzić do uszkodzeń systemu korzeniowego, a w efekcie nawet do śmierci rośliny). Dlatego do nawożenia sitniczki najlepiej stosować rozcieńczone nawozy organiczne na bazie biohumusu.
Podłoże powinno być przepuszczalne, żyzne i zasobne (można zastosować uniwersalne podłoże dla roślin doniczkowych z domieszką piasku lub drobnego żwiru). Gdy korzenie całkowicie wypełnią wnętrze doniczki, roślinę należy przesadzić – w przeciwnym wypadku może zamierać. Przesadza się wiosną do doniczki o jeden–dwa rozmiary większej (u rośliny przesadzonej do zbyt dużej doniczki silnie rozrasta się najpierw system korzeniowy, a dopiero potem przyrasta część nadziemna).
Sitniczka zwisła po kilku latach uprawy zamiera (najczęściej od środka kępy), dlatego co jakiś czas należy ją odmładzać, dzieląc na mniejsze kępy i usuwając zamierające części (w ten sposób rozmnaża się roślinę wegetatywnie). Zabieg ten najlepiej wykonywać podczas wiosennego przesadzania. Uzyskane po podziale kępy sadzimy do doniczek o średnicy 9–10 cm. Zabieg dzielenia rośliny można wykonywać zawsze, gdy roślina reaguje stresem (żółknięciem i/lub zasychaniem pędów) na niekorzystne warunki środowiska (ostre słońce, susza, temperatura poniżej 15 lub powyżej 22 st. C). Przed podziałem i przesadzaniem rośliny można dodatkowo krótko ją przyciąć (pozostawiając około 5 cm). Sitniczkę zwisłą można też rozmnażać przez wysiew nasion.

Tekst: Agnieszka Mike-Jeziorska
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody TIME S.A. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody TIME S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.